Bestaande uit 6 hennen: Lizzy, Snowy, Keetje, Olli, Josje en Shirley. En Arie haan, die ik vorig jaar als lelijk kuiken overkocht van de buren en die inmiddels al heel wat nageslacht heeft verwekt.
Ja het hebben van kippen is leuk. Maar er is natuurlijk ook een keerzijde...
Ik begon met Lizzy (buff), een wat ouder kuiken. Die eigenlijk door de toom van de buren verstoten werd. Natuurlijk kon ze niet alleen blijven dus kocht bij dezelfde buren 3 kuikens... Een witte (snowy) grijze (Keetje) en een porselein haantje (Arie). Heerlijk om die gezellige ukkies rond te hebben lopen. Eigenlijk waakte Lizzy over het jonge grut en ze volgden haar helemaal. We hebben een groot hok en ik besloot 2 kuikens bij te halen. Dit werden er uiteindelijk 3. Zwart/witte (Olli) patrijs (Nugget later Downey) en een porselein (Kwebbel)
Ik was bij de keerzijde hè? Moet niet afdwalen natuurlijk! Hier komen ze:
-Nugget bleek een kromme snavel te hebben. Dat is een reden om ze af te laten maken omdat die zichzelf nooit zouden kunnen redden. Mijn hartje had Nugget gestolen, niets afmaken! Met liefde verzorgen en het wordt een grote kip, niet moeders mooiste maar dat maakt niet uit. We doopte haar om tot Downey. Later bleek Downey een haan! En moest ik alsnog afscheid van hem nemen. (Kreeg daar van de verkoopster als troost wel hen Josje voor terug)
-Kwebbel arme Kwebbel, ik wil mijn kippen kroost naar buiten laten en dan de ren schoffelen.. Doe het deurtje open en bam! De steel van de schoffel valt op Kwebbel... Helaas heeft ze het niet gered.
Kocht later overigens nog een geweldige krulveer buff (Shirley)
Alles gaat goed met de kuikens en uiteindelijk heb ik een kleurrijke toom.
Dan komt het eieren leggen. Zonde om ze allemaal op te eten dus samen met buuf schaffen we een broedmachine aan. We kochten broedeieren en we legden er een paar van onze eigen kippen in. Helaas was er van de gekochte broedeieren maar 1 bevrucht. Van mijn eigen kipjes allemaal. Na 21 dagen was Ik de trotse eigenaar van 3 kuikens. De eerst geborene noemde Ik Noor (naar mijn zus die dezelfde dag en chemokuur onderging) Deze wilde ik uiteraard ook zelf houden. De 2e kreeg van Destiny de naam Iris en de derde de gekochte blauwe koekoek kreeg van Ron de naam Liesje.
Weer een keerzijde is dat Noor een haantje is. Hij kan dus niet bij ons blijven.
Een week later kwamen er nog 4 kuikens. Gelukkig kerngezond.
1 ei kwam niet uit en dat heb ik opengemaakt. Spijt als haar op mijn hoofd! Want het kuiken erin leefde nog wel! helaas stierf het kort daarna. Met alles ging het goed, Josje, Snowy en Keetje lagen gezellig broeds te wezen. Een ontzettend spannende tijd.
De eerste eitjes komen uit... Josje werd trotse mama van 8 prachtige kuikens. Wat vertederend om te zien die jonge leventjes. Maar ook moeilijk voor iemand die het nooit eerder heeft meegemaakt.
En helaas is er een grove fout ingeslopen tijdens de dagelijkse routine. Ik had het luikje van het hok open gedaan om de kippen naar buiten te laten. Ik wist dat de kuikens moeder zouden volgen en zoniet dan zou moeder terug gaan naar haar kroost. Dit ging direct finaal mis. 2 kuikens waren mama gevolgd... De bleef achter. 1 kuiken viel van het trapje in de waterbak van de grote kippen en kon er niet uit. Wij hebben dat te laat opgemerkt. Dit arme dier heeft het niet gered. Het 2e kuiken heeft lekker bij mama gelopen. Althans dat hadden we gehoopt. Het arme zieltje werd achter gelaten omdat moeder terug naar boven was gegaan om zich te bekommeren over de 6 andere kuikens. Haar vonden we verstijfd onder het kippenhok. Ik schrok me rot toen ik de 2 levenloze diertjes zag. Verschrikkelijk! Toen ik goed keek, zag ik bij het kuiken onder het hok heel langzaam het vleugeltje heen en weer gaan.
Ik heb het snel opgepakt en tussen mijn decolleté gestopt. Ondertussen maakte Ron een kooitje klaar met een warme lamp erboven. Na anderhalf uur ging het weer staan en was de allerbeste oplossing de warmte van mama weer aan haar te geven. Gelukkig is het met "stiffy" (daar hebben we het naar omgedoopt) helemaal goed.
Ook Snowy heeft inmiddels kuikens gekregen 5 stuks... eventjes leek het erop dat ze niet zo'n goede moeder was. Terwijl haar kuikens beneden aan het piepen waren was Snowy weer terug op het nest gedoken. Gelukkig is dat na het weghalen van de broedbak helemaal goed gekomen.
En dan Shirley...
Ze was heerlijk aan de scharrel geweest en ging het nachthok in. Ik keek even en zag dat mevrouw bij Snowy en haar kuikens ging zitten. Sjah dat kan natuurlijk niet hè? Dus ik haal haar weg en leg haar in het broedhok, die inmiddels leeg was. Ik keek later weer om te kijken of ze netjes is blijven zitten. En zie haar naar adem happen. Ik riep Miranda erbij en die zei gelijk dat Shirley aan het stikken was. Ron belde direct de dierenarts. Dit konden we niet aanzien. Eenmaal daar aangekomen mochten we gelijk doorlopen. Ze had het zo slecht en het leek op legnood. Ze hebben haar pijnstillers en calcium ingespoten. En hebben haar in een couveuse gelegd met extra zuurstof. Rond 18:00 uur werden we gebeld... Shirley had haar eitje gelegd en ze ademde weer rustig. We mochten haar ophalen. We zijn de auto ingestapt en reden richting Lienden. Afgerekend en we konden gaan. Maar buiten begon ze direct weer vreemd te ademen en weg te zakken. Hup! Direct liepen we weer naar binnen. Wederom ging het slecht met haar. De dierenarts keek met grote vraagtekens. Hij snapte er niets van. Hij vertelde dat hij haar opnieuw extra zuurstof zou geven en in de couveuse zou leggen. Maar 2 minuten later kwam hij al nee schudden naar binnen. Ze stikte en het enige wat hij kon doen was euthanasie. Dat was het dan. ..Shirley was niet meer. Het enige wat overbleef was het eitje. Die wilde ik in de broedmachine laten uitbroeden... Helaas Het was een onbevrucht.
Het leven met kippen is geweldig. Maar de chaos en vervelende gebeurtenissen die kuikens met zich meebrengen is niet meer leuk. De een is te zwak, de ander dood gepikt, platgewalst of door de hond dood gebeten. Heb nu 2 kuikens onder de lamp binnen. 1 met spreidpoten die ik een 2e kans wil geven. En 1 die ik zwak vind ogen en geen risico's wil laten lopen bij haar mama. En zijn we de oorlog begonnen tegen die ellendige bloedluizen...
Onder tussen heb ik dus nog maar 5 hennen en een haan, 7 kuikens uit de broedmachine. Josje loopt met 6 kuikens, Snowy nog maar 1 en Keetje heeft 4 kleintjes en onder de lamp 2 stuks. Ben reuze benieuwd of het nu verder zonder ellende kan verlopen. Ben het beu alleen maar narigheid te moeten meemaken...
