Zo ben ik niet

Mensen kijken me na.

Praten over me.
Niemand die me vraagt hoe het echt zit.
De leugen wordt gelooft.
En begrijpelijk!
Er is tenslotte een bewijs.
Heb van alles geprobeerd om te kijken hoe dit zit.
Om het tegendeel te bewijzen.
Dit kan niet van mij afkomstig zijn...
Zo ben ik niet.

kinderen, ouderen en dieren
Dat is waar ik voor door het vuur zou gaan.
Ik huil bij ieder verhaal over mishandeling of sterfgeval.
Ieder geval is er in mijn ogen 1 teveel.
Ik wens een kind dood gaat er rond.
Dit kan niet, echt niet
Zo ben ik niet.

En toch is het bewezen...
Ik ben gaan zoeken
Op Internet naar de manieren hoe dit kan.
Net als hun kan ik het niet vinden.
Ik kan mijn onschuld niet bewijzen.
Ik hang mezelf nog liever op dan zoiets te zeggen.
Want zo ben ik niet.

Dat de mensen in kwestie boos zijn over mijn bewezen uitspraak.
Begrijp ik maar al te goed.
Ik zou ook woedend zijn!
Met iemand die zoiets zegt kun je niet bevriend zijn.
Het is alleen niet van mij afkomstig.
Zo ben ik niet

Ik heb me er een tijdje rot over gevoeld.
Met onrecht kan ik niet omgaan.
De persoon die het echt gezegd heeft is blij.
Ze was harteloos.
Ze heeft geen idee hoe het is als je kind sterft.
Inleven is niet haar sterkste kant.
En ook haar gun ik het niet dat verdriet te moeten beleven.
Zo ben ik niet.

Een "vriendschap" is door claimen en roddels stuk gegaan.
En ik ben blij dat ik daarmee gebroken heb.
Dat zegt toch al genoeg?
Ik heb zelf een leven
en wil me niet met anderen bezighouden
Zo ben ik niet

Ik ga niks meer uitzoeken.
Ik ga niks meer proberen te bewijzen.
Ik ga me niet meer druk maken om wat anderen geloven.
Ik hou me bezig met mijn gezin
En mensen die me echt kennen.
Want die mensen weten wat ik heb doorstaan.
En dat ik niet zo ben....